Welkom
… op de weblog Mijn Cavia. Via deze weblog kun je alles te weten komen over het leven van mijn 8 cavia’s, die helaas niet allemaal tegelijk op de foto kunnen …
Van links naar rechts: Lilo, Bella, Pasha en Joey
Mijn caafjes wensen jullie veel leesplezier en hopen dat jullie ze regelmatig blijven bezoeken.
Eindelijk is het dan zo ver. Mijncavia.web-log.nl zal zich voortzetten op een nieuwe, verbeterde weblog. Ik ben zelf erg tevreden met wat het al geworden is en ik hoop leuke reacties te krijgen! Heel veel plezier met de nieuwe weblog …
Namens mij, mijn vriend, de caafjes en ons nijntje wensen wij alle webloglezers een fantastische kerst en een spetterend nieuwjaar!
Dit zal hoogstwaarschijnlijk de laatste log op deze weblog zijn voor de aankondiging van de nieuwe, tenzij 1 van de caafjes iets ernstigs mocht overkomen, waar we natuurlijk niet van uitgaan! Ik ben momenteel volop met de nieuwe weblog bezig en ik ben zeer, zeer tevreden! So far so good … Tot 1 januari en denk eraan, voorzichtig met vuurwerk! 
Ik heb de kleine man eigenlijk al voorgesteld in de laatste updates log, maar toch verdient hij een eigen plekje!
Vorige week zondag werd ik op slag verliefd op deze kleine man en laat ik nou het geluk hebben gehad dat ik hem mee mocht nemen. Als vriendje voor Diesel 
Rover is een gekruinde rex in de kleurslag lilac. Nu moet ik eerlijk toegeven dat ik met rexen niet zo veel met rexen heb, maar zo zie je maar weer, verliefd worden is altijd mogelijk .
Vandaag is hij alweer een week hier, maar deze eerste week is absoluut een zwaar weekje voor hem geweest. De eerste kennismaking met Diesel verliep goed, tot Rover aan Diesel begon te trekken. Aan zijn oren, aan zijn wangen, aan zijn snorharen etc. Ik vond dit heel raar gedrag en haalde ze dus weer uit elkaar, de volgende dag advies gevraagd op het forum, bleek dit gedrag ook een bepaling van rangorde te zijn. Wist ik veel, had het nog niet meegemaakt. Weer wat geleerd dus. Enfin, toen maar gewoon lekker samen in de kooi gezet en het ging perfect. Het zijn nog geen dikke maatjes, maar ach, zolang ze elkaar verdragen en af en toe lekker bij elkaar kruipen, ben ik happy. Rovertje iedere dag op de weegschaal en donderdag bleek hij ineens 45 gram afgevallen. Ook had hij last van een “hoestje” (cavia’s kunnen niet echt hoesten, tis een soort kuchje) en ik hoorde een reutelend geluid uit zijn neusje komen. Hup, naar de dierenarts met hem! Ik dacht dat hij iig verkouden was, misschien zelfs een infectie aan de luchtwegen had. Dat bleek gelukkig niet zo, zijn longetjes waren helemaal schoon. Nu had ik een andere dierenarts dan mijn eigen dierenarts en ik kreeg een sterke indruk dat ik er 1 trof met weinig tot geen ervaring met cavia’s. Dus echt gerustgesteld na het bezoek was ik niet! Ik moest hem gaan bijvoeren en hij heeft een prikje gehad, want het zou toch een soort van lichte verkoudheid zijn. Ik opperde nog de optie dat hij misschien allergisch was voor het stof uit zaagsel/hooi, daarop kreeg ik een raar lachje en de vage opmerking dat cavia’s niet allergisch kunnen zijn en dat ze er nog nooit van gehoord had. Ik ben er maar niet tegenin gegaan, want dan was ik misschien ontploft, want het bestaat wel degelijk! Ik weet verdomme meer dan een dierenarts, dat is toch eigenlijk niet normaal? Bij thuiskomst de fokker van Rover gemaild, meteen gevraagd naar de bodembedekking, maar tot op heden heb ik nog geen antwoord mogen verwelkomen! Als ik morgen niks heb, gaan we maar eens even een belletje plegen, aangezien Rover blijft kuchen en af en toe moeite lijkt te hebben met ademhalen, wil ik toch graag weten of ik misschien mijn bodembedekking moet veranderen om het voor hem te verlichten. Momenteel voer ik hem nog lekker bij met baby’s eerste hapje. Hij vindt het heerlijk, hij is echt boos op me als het spuitje leeg is, de arme schat! Maar het werkt wel, van een luttele 374 gram is hij inmiddels weer op 396 gram. Tis nog niet genoeg, maar dat hij niet meer afvalt is positief!
Ik heb besloten de weblog te gaan verhuizen. Weliswaar per 1 januari, tot die tijd zullen er zeer weinig logs worden geplaatst vrees ik. Ik wil het volgend jaar echt beter bij gaan houden, maar met december zo’n beetje voor de deur, zie ik dat er dit jaar niet meer van komen. Daarom gekozen voor een frisse start per 1 januari. De naam maak ik die dag pas bekend, dus voor de ongeduldigen en nieuwsgierigen onder ons: pech gehad 
De komende 2 maanden ga ik dus heel druk bezig om nieuwe foto’s te maken voor de layout, een leuke, nieuwe opzet verzinnen en als het mogelijk is, alle oude logs van deze weblog mee te nemen in een archief! Er staat dus een hoop leuks te wachten en ik heb er zin in
Hier dan nog een kleine update van de laatste paar weken:
- Nicky is helemaal opgeknapt van haar blaasontsteking en het gaat goed met haar.
- De kleintjes van Bella, Diesel en Shel, groeien als kool. Nu net 4 weken oud, zitten ze beiden al tegen de 400 gram aan
- Afgelopen zondag was het dan zo ver: de ECC show. Al maanden naar toe geleefd en dan duurt wachten best lang kan ik je zeggen Anyway, paar dagen daarvoor besloten toch over te gaan tot aankoop van nog een beertje, een vriendje voor Diesel. En deze hebben we afgelopen zondag uitgezocht. Het is een lilac gekruinde rex geworden die de naam Rover heeft gekregen. Zo hebben we toch nog een Rover Helaas heeft de kleine man wat opstartproblemen en zelfs al een dierenartsbezoekje achter de rug. Ik hoop dat het allemaal goed komt met hem, met Diesel kan hij het iig prima vinden Pasha ging natuurlijk mee voor de knuffelkeuring. En guess what? Ze heeft de 1e prijs gewonnen Echt heel supergaaf! Ze won een beker en een leuk caviablik met van alles en nog wat erin. Ik was zo trots, dat ik bij de uitreiking moest huilen van geluk.
Afgelopen vrijdag is Daphne (van caviastalletje Meagan) op kraamvisite geweest. Na een kleine inspectie van de tweeling bleek Rover geen Rover te zijn, het bleek een zeugje. Bella is dus niet bevallen van 2 zoons, maar van een zoon en een dochter. Rover gaat voortaan als Shel door het leven!
Ik voelde me wel dom dat ik het niet gezien had en heb er ook wel even flink van gebaald, want het betekent dat Diesel een poosje alleen moet doorbrengen. Maar ik heb me er overheen gezet, zodra de kleine man klaar is voor castratie (sterk genoeg en op mooi gewicht) zal hij gecastreerd worden en herenigt met zijn zusje Shel.
Door de naamswijziging heb ik de poll ook aangepast en vraag jullie dus opnieuw te stemmen 
En op nieuwe foto’s zal er helaas gewacht moeten worden. Ik beschik op dit moment niet over een camera helaas …
Met Nicky gaat het goed. Ze plast geen bloed meer en gisteren was haar laatste dag medicijnen. Mijn dierenarts had gevraagd of ik de dag na het stoppen met de antibiotica een plasje langs wilde brengen. Daarover heb ik net de uitslag gehad! Die is in principe goed, er is geen bloed meer gevonden en ook geen eiwitten. Wat niet duidt op een blaasontsteking/blaassteentjes. Maar wel vond mijn dierenarts haar plas te helder/te waterig. Een caviaplasje hoort enigzins troebel te zijn. Nu moet ik haar de komende tijd in de gaten houden, haar regelmatig een plasje laten doen en kijken of deze weer troebeler wordt, als dat niet het geval is, zou dat kunnen duiden op het niet goed functioneren van de nieren. Maar dat kan ik alleen maar verder afwachten nu …
Vooralsnog gaat het goed met haar. Ze eet, ze drinkt, ze is actief … Ze is alleen zo vreselijk gevoelig en met buien ook erg chagerijnig. We gaan het afwachten!
Maandagmiddag rond 14.00 uur kwam mijn moeder de computerkamer binnenstormen “Mel, Bella is bezig!” Ik sprintte naar boven en ja hoor, baby 1 lag er al. Keurig schoongelikt en precies waar ik zo gek op ben, witte smoeltjes *hartje*. Een minuut of 10 later werd baby 2 geboren. Bella heeft het keurig gedaan en ik ben heel erg blij met de tweeling. Ik vind ze helemaal geweldig. Ik heb genoten van iedere minuut van haar zwangerschap, vanaf het moment dat ze weer thuis was, de eerste schokjes, de eerste schopjes, het draaien van de kindjes in haar buikje … Het was heerlijk!
Ik kon niet zo goed uit de geslachten van de 2 komen, ik vermoedde beertjes, maar heb toch even Daphne voor de zekerheid ingeschakeld en zij bevestigde van baby 1 een beertje. Baby 2 kon ze niet zien, de foto was 1 zwarte vlek. Maar ik heb ze met elkaar vergeleken en het ziet er hetzelfde uit, het zijn dus 2 broertjes. En ze hebben gisteravond de namen: Diesel en Rover gekregen. Nu leg je misschien verband met auto’s, maar dat is eigenlijk puur toeval. Diesel lijkt op zijn papa, die Mexx heet zoals jullie weten, Mexx is een kledingmerk, Diesel is ook een kledingmerk, dat vond ik wel toepasselijk. En Rover had ik op mijn lijstje staan, eigenlijk nooit over nagedacht dat het een automerk is. Ik vind de namen helemaal bij hun passen. Over een week of 4 gaan de broertjes samenwonen, wat dus betekent dat ze mogen blijven
En dan nu wat fotootjes, want nu zijn jullie vast nieuwsgierig geworden.
Diesel
Rover
Trotse mama en kroost
Een paar uur oud en dan al kontjes showen, tja mannen he *knipoog*
De geboortegewichten waren erg netjes: Diesel woog 94 gram en Rover 109 gram, mooi gemiddeld.
Nicky deed het hele weekend al een beetje anders dan anders, maar ik kon niks aan haar ontdekken verder. Ze at gewoon goed, ze dronk, ze was levendig, zag haar alleen beetje persen bij het plassen. Vanmorgen was ik begonnen met de flat schoonmaken en had ik Joey en Nicky in de ren gezet waar Joey gelijk aan alle huisjes begon te knagen. Ik ging er even bij zitten zodat ie op zou houden en zag tot mijn verbazing allemaal bloedvlekjes in mijn kleed. Tilde Nicky op en ja hoor, ook bloed aan haar kontje. Geen moment getwijfeld en de dierenarts gebeld, een uur later kon ik gelukkig terecht.
Het blijkt een beginnende blaasontsteking, ik kreeg lof van mijn dierenarts dat ik het zo snel had opgemerkt. Ze heeft een prikje gehad, antibiotica voor 10 dagen en gedurende een dag of 4 mag ik haar ook wat tegen de pijn geven. Dappere Nicky is heel braaf en de medicijntjes gingen er dan ook met gemak in.
Ik heb gelijk een afspraak gemaakt voor donderdag, mijn nijntje Stitch moet dan om zijn halfjaarlijkse inenting en mijn dierenarts vroeg of ik dan een plasje van Nicky mee wilde nemen voor onder de microscoop. Dus donderdag heb ik meer nieuws …
Een gezin uit Den-Helder is hun 3-jarige teef Baylee kwijt. Mogelijk is zij meegenomen en (door)verkocht. Als je informatie hebt of meer weer lezen: Klik dan hier! We weten allemaal wel hoe het voelt om een dierbaar dier te moeten missen, alle hulp is welkom …
